باعث رانده شدن انسان از اولی به سفلی شد ، تا کنون که . . . .

کمی که فکر می کنم نمی توان بر عدل خداوندی شک نمود پس بر گفتار خویش شک

 می برم و اصلاح می کنم که ما ذره ذره وجود آن آدمی هستیم که آن سیب سرخ را

 خورد و از آن لحظه تا کنون غصه خورد پس در نتیجه من خود باعث شدم که از عرش

 بر فرش رانده شوم . . . .

پس من هر شکستی که می خورم ریشه در افکار و رفتارم دارد در نتیجه من باید

 خودم را اصلاح کنم ، وبقیه انسانها نیز خودشان را واین یک قضیه ایدئالیسم هست

 که هیچگاه رخ نمود نمی کند پس باید سوخت و ساخت ، در صورتی که ما همیشه

 ساختیم و در انتها بر آتش کشیدیم . . . .